abstract route

abstract route

Stavoren – september 2014

De vage contouren van de eindbestemming worden zichtbaar terwijl ik hard de trappers laat rondgaan. Ik wil er zo graag naartoe dat ik alles gegeven heb en helemaal uitgeput aankom. De mensen reeds aanwezig kijken bedenkelijk terwijl ik op adem probeer te komen en alleen maar kan denken aan een hapje eten en een bed. Hoe de reis bevallen is, wordt me gevraagd en ik staar ze nietszeggend aan. De reis was een hele prestatie, heeft het uiterste van me gevergd, heeft me vermoeid en jaren verouderd waarschijnlijk. De reis was een noodzakelijk kwaad om hier te komen, op de eindbestemming, het doel dat ik voor ogen had. De reis is het amper waard om over te praten. Waar het me gebracht heeft, dat is waar het allemaal om gaat. Maar voor nu, heb ik niet het vermogen mijn omgeving echt in me op te nemen, zo moe. Voor nu moet ik deze mensen stilzwijgend passeren, links laten liggen en in mijn primaire behoeftes voorzien…

Read more