About you + ME

Can i show you how beautiful you are? How connected we can be in a single moment and how this defines you as much as me?

foto Xandra de Vries - VLOT

ME, that is Xandra de Vries

artist | graphic designer

Ik ben een jonge vrouw, einde dertig, woon sinds kort weer op mezelf en ben al mijn hele leven op zoek. Op zoek naar wie ik werkelijk ben. Op zoek naar harmonie, naar liefde, connectie en betekenis. Op zoek naar de ware aard van het bestaan… Voorheen dacht ik mijzelf te vinden bij anderen, door te imiteren, kopiëren, aan te passen en in te voegen. Tegenwoordig ben ik veel meer in staat mezelf goed te zien en bij mezelf te blijven, in de aanblik van de ander, met de spiegel die me wordt voorgehouden. De kracht die ik bezit en liefde die ik voel zijn langzaamaan voor mijzelf zichtbaar geworden, waardoor de connectie die ik tegenwoordig aanga, door mij veel sterker beleefd wordt. Door nieuwsgierigheid gedreven en een sterke behoefte contact te hebben met de wereld om me heen, ben ik bij anderen, ook bij jou op zoek naar die kracht en liefde. Bij iedere persoon neemt dit namelijk een andere vorm aan, uit zich deze levensenergie op een andere manier. Mijzelf echt goed kennen, is pas mogelijk als ik het kan afzetten tegen, vergelijken met de ander. Ieder ander. Ik zou daarom een moment met jou willen delen, een uniek moment, waarin we de kans krijgen elkaar te leren kennen. Waarin ik vooral de kans krijg jou te zien voor wie je bent (en daardoor ook mijzelf) Dit moment, deze ervaring, dat stukje van jou dat zo persoonlijk is en waar ik voor even dichtbij mag komen, wil ik vastleggen in een kunstwerk. …Read more

CONCEPT + me

Do parallel universes exist and do you live in mine and I in yours?

Are we connected                                                      through our junk DNA?

my hypothesis

‘Junk DNA’ – 2012, 75 x 300 cm

Na jaren op een dwaalspoor te hebben gezeten, ben ik op 26 jarige leeftijd met een studie begonnen die paste bij de persoon die ik ben, namelijk ‘beeldende kunst en vormgeving’. In het vierde jaar heb ik me voor mijn afstudeerwerk gericht op een vraagstuk dat me al tijden bezig hield. Is what you see, really what you get? Of gaat er een wereld aan mogelijkheden schuil achter de chronologie van het leven en de manier waarop wij ruimte en tijd ervaren. Het leven zoals die van mij verliep, mijn trage tempo, mijn wispelturigheid en twijfel, maakten dat ik lang niet al mijn dromen zou kunnen waarmaken. Dat ik eenvoudig tekort aan tijd zou hebben. Was het mogelijk dat een andere versie van mij in een parallelle wereld de draad oppakte, daar waar ik hem moest laten vallen? Besta ik in talloze varianten in net zo veel dimensies en komt alles dan toch aan bod? Het vraagstuk heeft me een ingang opgeleverd, die eigenlijk erg voor de hand ligt. Alle gemiste kansen en ervaringen worden geleefd, beleefd door alle andere mensen op deze aarde. Ieder van ons slaat een andere richting in en allen tesamen leven wij het hele scala aan mogelijke momenten. Dit zette me aan te denken, dat we eigenlijk een collectief zijn en we allemaal tot dezelfde bron behoren. Op die manier delen we de ervaringen en hoeft niemand ook maar iets te missen. We zijn op elkaar aangesloten, maken allemaal deel uit van hetzelfde geheel, maar hebben dit niet door. Jij beleefd dus de momenten die ik moet missen en andersom. Wij bevinden ons allemaal stuk voor stuk in elkaars parallelle dimensie. Read more

Junk DNA