A-Wicked-Day-in-the-Woods-of-Spaubeek---50-x-70-cm

a wicked day in the woods of Spaubeek

Soms dringt de connectie met de mensen om je heen pas echt tot je door op het moment dat je het gezelschap verlaten hebt. Het verkennen van elkaar, het begrijpen en vinden van elkaar, het plezieren van elkaar en het plezier hebben met elkaar dat voor even plaats maakt voor rust, alleen zijn. Ik heb een altijd valide excuus voor het terugtrekken uit sociale kringen in de vorm van mijn hond die haar plas anders niet meer op kan houden. En zo heb ik me onttrokken aan de middag activiteit door met haar het voor mij nog onbekende bos te verkennen in Spaubeek. Een klein stukje de straat uit, de spoorwegovergang over, langs een weiland en dan bij de zoveelste boom aan de linker hand erin. Het is een prachtige dag, de zon straalt door het bebladerde takkendek heen en verheft stukjes mos tot weelderige fluwelen kussentjes waar je op neer zou willen strijken. Alles krijgt een hemelse gloed doordat het licht ermee speelt en het contrast aangeeft met de niet beschenen stukken.

Read more